Relacja chirurga ze szpitala ze Strefy Gazy

Od kiedy zaczęła się wojna, pracuję non-stop, 24 godziny na dobę, codziennie. Jest bardzo, bardzo trudno. Nie widziałem tego rodzaju obrażeń i tak ciężkich obrażeń podczas poprzednich wojen. 

Widzimy poważne przypadki, różne typy obrażeń, również oparzenia. Wyobrażasz sobie przyjmować 100 czy 200 pacjentów i pacjentek dziennie, a czasem 500 rannych dziennie?

Teraz problem staje się jeszcze poważniejszy, bo wiele innych szpitali zostało ewakuowanych. Wszystkie pacjentki i pacjenci przychodzącą do nas. Większość osób, które przyjmujemy, to kobiety i dzieci.  Najbardziej zabolało mnie, kiedy zobaczyłem dziecko, niewinne dziecko, ranne, które potrzebowało poważniej operacji, bo straciło kończynę. I to dziecko jest ostatnie, jest ostatnią pozostałą osobą ze swojej rodziny. Kiedy dziecko obudziło się po anestezji, chciało zobaczyć swoją rodzinę. To sytuacja, która łamie serce.

Trudności, z którymi się tu mierzymy, to brak zapasów i sprzętów medycznych. Podczas typowego dnia szpital przyjmuje 300 osób. Teraz przyjmujemy ponad 1000 osób dziennie. Wielu pacjentów jest bezdomnych, ponieważ zostali uchodźcami w Gazie albo ich domy zostały zniszczone.

Brakuje dostępu do wody pitnej. Brakuje jedzenia i prądu. Niektóre osoby opuściły domy jedynie z ubraniami, które miały na sobie. Wiemy, że jesteśmy w ciągłym niebezpieczeństwie, ale będziemy kontynuować to, co robimy. Pomóż, wpłać na pomoc w Strefie Gazy i regionie

Źródło:lekarzebezgranic.pl